ديده به جهان گشود . وى در مدت 83 سال عمر پر بركت به كشفيات بزرگ علمى نايل آمد و 113 كتاب و اثر علمى نوشت . اين عالم بزرگ بخش قابل توجهى از عمرش را در شهر غزنى سپرى نمود و بيشترين آثار علمى اش را در همين شهر نوشت . درآوان انقلاب سلجوقيان و پادشاهى مسعودبن محمود غزنوى چشم از جهان فرو بست ، و برخى درگذشت او را در 22 آذر 427 خورشيدى 27 جمادى الثانى 440 قمرى برابر با 13 دسمبر 1048 ميلادى مىدانند . لوحه سنگ كه نام و تخلص اين عالم بزرگ روى آن حك شده و نشانه قبر او است در سال 1352 هجرى شمسى از درون باغى كه در حومه شرقى شهر غزنى در منطقه موسوم به « باغهاى بهلول » موقعيت دارد بدست آمد . البيرونى را بزرگترين دانشمند مسلمان و يكى از بزرگترين دانشمندان همه اعصار مىدانند . و همچنين او را پدر علم انسان شناسى و هند شناسى مىدانند . بيرونى دقت و اصابت نظر خويش را مديون مطالعات فلسفى بود ، اما او در فلسفه پيرو روش متعارف عهد خويش يعنى آن روشى كه به وسيله كندى و فارابى و نظاير آنان تحكيم و تدوين شده بود ، نبود ؛ بلكه به باور هاى ويژه و روش جداگانه و ايرادات خود بر ارسطو ممتاز است . وى همچنين از آثار فلسفى هندوان كتبى چون « شامل » را به عربى ترجمه نمود . دانشنامه علوم چاب مسكو ، ابوريحان را دانشمند همه قرون و اعصار خوانده است . در بسيارى از كشور ها نام بيرونى بر دانشگاه ها ، دانشكده ها و تالار كتاب خانه ها نهاده و لقب « استاد جاويد » به وى داده اند . بيرونى كه بر زبان هاى يونانى ، هندى و عربى هم چيره بود ، كتب و رسالات بسيار نوشت كه برخى شمار آن ها را بيش از 146 گزارش كرده اند كه جمع سطور آن ها بالغ بر 13 هزار است . مهمترين آثار او " التنجيم " در رياضيات و